سوگند به ماديانهائى كه با همهمه تازانند و با سم‌[هاى‌] خود از سنگ آتش مى‌جهانند! ﴿١﴾ و برق [از سنگ‌] همى جهانند، ﴿٢﴾ و صبحگاهان هجوم آرند، ﴿٣﴾ و با آن [يورش‌]، گردى برانگيزند، ﴿٤﴾ و بدان [هجوم‌]، در دل گروهى درآيند، ﴿٥﴾ كه انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است، ﴿٦﴾ و او خود بر اين [امر]، نيك گواه است. ﴿٧﴾ و راستى او سخت شيفته مال است. ﴿٨﴾ مگر نمى‌داند كه چون آنچه در گورهاست بيرون ريخته گردد، ﴿٩﴾ و آنچه در سينه‌هاست فاش شود، ﴿١٠﴾ در چنان روزى پروردگارشان به [حال‌] ايشان نيك آگاه است؟ ﴿١١﴾