واى بر هر بدگوى عيبجويى، ﴿١﴾ كه مالى گرد آورد و برشمردش. ﴿٢﴾ پندارد كه مالش او را جاويد كرده، ﴿٣﴾ ولى نه! قطعاً در آتش خردكننده فرو افكنده خواهد شد. ﴿٤﴾ و تو چه دانى كه آن آتش خردكننده چيست؟ ﴿٥﴾ آتش افروخته خدا[يى‌] است. ﴿٦﴾ [آتشى‌] كه به دلها مى‌رسد. ﴿٧﴾ آنان را در ميان فرامى‌گيرد. ﴿٨﴾ [آتشى كه‌] در ستونهايى دراز است. ﴿٩﴾