طه ﴿١﴾ ما قرآن را بر تو نازل نکردیم تا به مشقت و زحمت افتی؛ ﴿٢﴾ [بلکه آن را نازل کردیم] تا برای کسی که [از خدا] می ترسد، زمینه توجه و یادآوری باشد. ﴿٣﴾ در حالی که به تدریج از سوی کسی نازل شده که زمین و آسمان های بلند را آفریده است. ﴿٤﴾ [خدای] رحمان بر تخت فرمانروایی و تدبیر امور آفرینش چیره و مسلّط است. ﴿٥﴾ آنچه در آسمان ها و زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست. ﴿٦﴾ و اگر سخن خود را با صدای بلند آشکار کنی [یا پنهان بداری، برای خدا یکسان است]؛ زیرا او پنهان وپنهان تر را می داند. ﴿٧﴾ خدای یکتاست که جز او هیچ معبودی نیست، نیکوترین نام ها فقط ویژه اوست. ﴿٨﴾ و آیا سرگذشت موسی به تو رسیده است؟ ﴿٩﴾ هنگامی که آتشی دید، پس به خانواده اش گفت: درنگ کنید؛ بی تردید من آتشی دیدم [می روم] شاید شعله ای از آن را برایتان بیاورم یا نزد آتش [برای پیدا کردن راه] راهنمایی بیابم. ﴿١٠﴾ پس چون به آن آتش رسید، ندا داده شد: ای موسی! ﴿١١﴾ به یقین این منم پروردگار تو، پس کفش خود را از پایت بیفکن؛ زیرا تو در وادی مقدس طوی هستی. ﴿١٢﴾