بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا
﴿١﴾ فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا
﴿٢﴾ فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا
﴿٣﴾ إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ
﴿٤﴾ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ
﴿٥﴾ إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ
﴿٦﴾ وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ
﴿٧﴾ لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ
﴿٨﴾ دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
﴿٩﴾ إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
﴿١٠﴾ فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ
﴿١١﴾ بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
﴿١٢﴾ وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ
﴿١٣﴾ وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
﴿١٤﴾ وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
﴿١٥﴾ أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
﴿١٦﴾ أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ
﴿١٧﴾ قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ
﴿١٨﴾ فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ
﴿١٩﴾ وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ
﴿٢٠﴾ هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
﴿٢١﴾ احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ
﴿٢٢﴾ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ
﴿٢٣﴾ وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ
﴿٢٤﴾
سوگند به (فرشتگان) صفکشیده (و منظّم)
﴿١﴾ و به نهیکنندگان و (بازدارندگان)
﴿٢﴾ و تلاوتکنندگان پیاپی آیات الهی...
﴿٣﴾ که معبود شما یگانه است؛
﴿٤﴾ پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرقها!
﴿٥﴾ ما آسمان نزدیک [= پایین] را با ستارگان آراستیم،
﴿٦﴾ تا آن را از هر شیطان خبیثی حفظ کنیم!
﴿٧﴾ آنها نمیتوانند به (سخنان) فرشتگان عالم بالا گوش فرادهند، (و هرگاه چنین کنند) از هر سو هدف قرارمیگیرند!
﴿٨﴾ آنها به شدّت به عقب رانده میشوند؛ و برای آنان مجازاتی دائم است!
﴿٩﴾ مگر آنها که در لحظهای کوتاه برای استراق سمع به آسمان نزدیک شوند، که «شهاب ثاقب» آنها را تعقیب میکند!
﴿١٠﴾ از آنان بپرس: «آیا آفرینش (و معاد) آنان سختتر است یا آفرینش فرشتگان (و آسمانها و زمین)؟! ما آنان را از گل چسبندهای آفریدیم!
﴿١١﴾ تو از انکارشان تعجّب میکنی، ولی آنها مسخره میکنند!
﴿١٢﴾ و هنگامی که به آنان تذکّر داده شود، هرگز متذکّر نمیشوند!
﴿١٣﴾ و هنگامی که معجزهای را ببینند، دیگران را نیز به استهزا دعوت میکنند!
﴿١٤﴾ و میگویند: «این فقط سحری آشکار است!
﴿١٥﴾ آیا هنگامی که ما مُردیم و به خاک و استخوان مبدّل شدیم، بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟!
﴿١٦﴾ یا پدران نخستین ما (بازمیگردند)؟!»
﴿١٧﴾ بگو: «آری، همه شما زنده میشوید در حالی که خوار و کوچک خواهید بود!
﴿١٨﴾ تنها یک صیحه عظیم واقع میشود، ناگهان همه (از قبرها برمیخیزند و) نگاه میکنند!
﴿١٩﴾ و میگویند: «ای وای بر ما، این روز جزاست!»
﴿٢٠﴾ (آری) این همان روز جدایی (حقّ از باطل) است که شما آن را تکذیب میکردید!
﴿٢١﴾ (در این هنگام به فرشتگان دستور داده میشود:) ظالمان و همردیفانشان و آنچه را میپرستیدند...
﴿٢٢﴾ (آری آنچه را) جز خدا میپرستیدند جمع کنید و بسوی راه دوزخ هدایتشان کنید!
﴿٢٣﴾ آنها را نگهدارید که باید بازپرسی شوند!
﴿٢٤﴾