سوگند به ستاره هنگامی که [برای غروب کردن در کرانه افق] افتد؛ ﴿١﴾ که هرگز دوست شما از راه راست منحرف نشده، و [در ایمان و اعتقادش از راه راست] خطا نرفته؛…. ﴿٢﴾ و از روی هوا و هوس سخن نمی گوید. ﴿٣﴾ گفتار او چیزی جز وحی که به او نازل می شود، نیست. ﴿٤﴾ [فرشته] بسیار نیرومند به او تعلیم داده است. ﴿٥﴾ [همان که] دارای درایت و توانمندی شگفتی است، پس [به آنچه که مأمور انجامش می باشد] مسلط و چیره است. ﴿٦﴾ در حالی که در افق اعلا بود. ﴿٧﴾ سپس نزدیک رفت و نزدیک تر شد ﴿٨﴾ پس [فاصله اش با پیامبر] به اندازه فاصله دو کمان گشت یا نزدیک تر شد. ﴿٩﴾ آن گاه به بنده اش آنچه را باید وحی می کرد، وحی کرد. ﴿١٠﴾ آنچه را دل [پیامبر] دید [به پیامبر] دروغ نگفت [تا او را درباره حقیقت فرشته وحی به وهم و خیال اندازد، بلکه به حضور و شهودش یقین کامل داشت.] ﴿١١﴾ آیا در آنچه [به حقیقت] می بینید با او به سختی می ادله و ستیزه می کنید؟ ﴿١٢﴾ و بی تردید یک بار دیگر هم او را دیده است ﴿١٣﴾ نزد سدرة المنتهی، ﴿١٤﴾ در آنجا که جنت الماوی است. ﴿١٥﴾ آن گاه که سدره را احاطه کرده بود آنچه [از فرشتگان، نور و زیبایی] احاطه کرده بود. ﴿١٦﴾ دیده [پیامبر آنچه را دید] بر غیر حقیقت و به خطا ندید و از مرز دیدن حقیقت هم درنگذشت. ﴿١٧﴾ به راستی که بخشی از نشانه های بسیار بزرگ پروردگارش را دید. ﴿١٨﴾ پس به من از لات و عزّی [دو بت خویش] خبر دهید ﴿١٩﴾ و منات، سومین [بت] دیگرتان [که شما آنها را تمثال فرشتگانی به عنوان دختران خدا می پندارید،] ﴿٢٠﴾ آیا [به پندار شما] ویژه شما پسر و ویژه او دختر است؟! ﴿٢١﴾ در این صورت این تقسیمی ظالمانه است. ﴿٢٢﴾ این بتان [که شما آنها را به عنوان شریک خدا گرفته اید] چیزی جز نام ها [ی بی معنا و بی مفهوم] که شما و پدرانتان [بر اساس حدس و گمان] نامگذاری کرده اید نیستند، خدا بر [حقّانیّت] آنها هیچ دلیلی نازل نکرده است. اینان فقط از پندار و گمان [بی پایه] و هواهای نفسانی پیروی می کنند، در حالی که مسلماً از سوی پروردگارشان برای آنان هدایت آمده است. ﴿٢٣﴾ مگر برای انسان آنچه را [چون حاجت بخشی بتان و شفاعت آنان] آرزو می کند، فراهم است؟…. ﴿٢٤﴾ آخرت و دنیا فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی خداست. ﴿٢٥﴾ و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان ها هستند که شفاعتشان هیچ سودی نمی بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد. ﴿٢٦﴾