قسم به رسولانی که از پی هم (بر خیر و سعادت خلق) فرستاده شدند. ﴿١﴾ قسم به فرشتگانی که به سرعت تند باد (به انجام حکم حق) می‌شتابند. ﴿٢﴾ قسم به آنان که (وحی حق و شرع الهی را در جهان) نیکو نشر می‌دهند. ﴿٣﴾ و قسم به حق آنان که (به حکم خدا راه هدایت را از ضلالت ممتاز کرده و بین حق و باطل را بر خلق) کاملا جدا می‌کنند. ﴿٤﴾ و قسم به آنان که ذکر (خدا و کتاب الهی) را (به انبیاء) وحی می‌کنند. ﴿٥﴾ تا عذر و حجت (نیکان) و بیم و تهدید (بدان) شود. ﴿٦﴾ (قسم به همه اینان) که آنچه (از ثواب و عقاب آخرت) به شما وعده دهند البته واقع خواهد شد. ﴿٧﴾ وقتی که ستارگان همه بی نور و محو شوند. ﴿٨﴾ و آن گاه که آسمان شکافته شود. ﴿٩﴾ و آن گاه که کوهها (چون خاک بر دم باد) پراکنده شوند. ﴿١٠﴾ و آن گاه که به رسولان، وقت (گواهی بر امتان) را اعلام کنند. ﴿١١﴾ برای چه روزی وقت (وعده حق) معین شد؟ ﴿١٢﴾ برای (روز قیامت) همان روزی که (بین حق و باطل و سعید و شقی) جدایی افتد. ﴿١٣﴾ و تو چگونه توانی عظمت و سختی آن روز جدایی را تصور کنی؟ ﴿١٤﴾ وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند. ﴿١٥﴾ آیا ما پیشینیان را (به کیفر کفر) هلاک نکردیم؟ ﴿١٦﴾ از پی آنان آیندگان را (که منکران قرآن باشند) نیز هلاک می‌کنیم. ﴿١٧﴾ ما بدکاران عالم را همین گونه هلاک می‌سازیم. ﴿١٨﴾ وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند. ﴿١٩﴾