سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند] ﴿١﴾ و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد، ﴿٢﴾ که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است. ﴿٣﴾ و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است، ﴿٤﴾ و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی. ﴿٥﴾ آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟ ﴿٦﴾ و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟ ﴿٧﴾ و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟ ﴿٨﴾ و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن ﴿٩﴾ و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران ﴿١٠﴾ و نعمت های پروردگارت را بازگو کن. ﴿١١﴾