سوگند به چاشتگاه (یا روز) ﴿١﴾ و به شب گاهی که تیرگی افکند ﴿٢﴾ بدرودت نگفت پروردگارت و نه خشمگین شد ﴿٣﴾ و همانا انجام بهتر است تو را از آغاز ﴿٤﴾ و هر آینه زود است دهدت پروردگارت تا خشنود شوی‌ ﴿٥﴾ آیا نیافتت یتیمی پس جای داد ﴿٦﴾ و یافتت سر به گمی پس رهبری کرد ﴿٧﴾ و یافتت گرانباری (عیالمند) پس بی‌نیاز کرد ﴿٨﴾ اما یتیم را پس خشم نیار ﴿٩﴾ و اما دریوزه را پس نران (یا نهیب نزن) ﴿١٠﴾ و اما به نعمت پروردگار خویش پس زبان گشای‌ ﴿١١﴾