بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ
﴿١﴾ وَطُورِ سِينِينَ
﴿٢﴾ وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ
﴿٣﴾ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
﴿٤﴾ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ
﴿٥﴾ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
﴿٦﴾ فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ
﴿٧﴾ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ
﴿٨﴾
قسم به تین و زیتون (دو میوه معروف انجیر و زیت یا دو معبد بزرگ کعبه و بیت المقدس).
﴿١﴾ و قسم به طور سینا.
﴿٢﴾ و قسم به این شهر امن و امان (مکّه معظّم).
﴿٣﴾ که ما انسان را در نیکوترین صورت (در مراتب وجود) بیافریدیم.
﴿٤﴾ سپس (به کیفر کفر و گناهش) به اسفل سافلین (جهنم و پستترین رتبه امکان) برگردانیدیم.
﴿٥﴾ مگر آنان که ایمان آورده و نیکوکار شدند که به آنها پاداش دائمی (بهشت ابد) عطا کنیم.
﴿٦﴾ پس (ای انسان مشرک ناسپاس) چه تو را بر آن داشت که دین حق و روز جزا را تکذیب کنی؟
﴿٧﴾ آیا خدا مقتدرترین و عادلترین حکمفرمایان عالم نیست؟
﴿٨﴾
